هنگام هماهنگ کردن قطع کننده های مدار، تنظیم سفر آنی قطع کننده بالادست باید در نظر گرفته شود. به طور خاص، این تنظیم باید از حداکثر جریان مدار کوتاه-در پایانه های خروجی قطع کننده پایین دست تجاوز کند. اگر به دلیل کمترین تفاوت در امپدانس های اجزای مدار در محل دو قطع کننده، مقادیر جریان مدار کوتاه-نتیجه بسیار شبیه به هم باشد، ممکن است قطع کننده بالادست با یک واحد سفر با تاخیر زمانی کوتاه- انتخاب شود.
هنگامی که جریان اتصال کوتاه-بیشتر یا برابر با تنظیم لحظه ای یک قطع کننده مدار محدود کننده جریان- باشد، قطع کننده در عرض چند میلی ثانیه قطع می شود. بنابراین، دستگاه های حفاظتی پایین دستی برای دستیابی به الزامات حفاظت انتخابی نباید به چنین کلیدهای مدار متکی باشند.
برای قطع کننده های مدار مجهز به عملکرد تاخیر زمانی کوتاه-، تنظیم تأخیر زمانی بر روی حداکثر مقدار آن منجر به کاهش ظرفیت شکست قطع کننده می شود. در نتیجه، در مدارهای حفاظتی انتخابی، اطمینان از اینکه{2}}ظرفیت قطع تاخیر زمانی کوتاه قطع کننده مدار انتخابی مطابق با مشخصات لازم است، ضروری است.
همچنین لازم است اطمینان حاصل شود که-زمان اتصال کوتاه-منحنی مشخصه تأخیر قطع برق قطع کننده مدار بالادست با زمان کار{2}}منحنی مشخصه فعلی قطع کننده مدار پایین دست تلاقی نمی کند. علاوه بر این، منحنی مشخصه تاخیر زمانی کوتاه-نباید با منحنی مشخصه آنی تلاقی کند.
هنگام هماهنگی قطع کننده های مدار با فیوزها، هماهنگی بین دستگاه های بالادست و پایین دست باید به دقت در نظر گرفته شود. منحنی مشخصه زمان-جریان قطع کننده مدار باید با منحنی فیوز مقایسه شود تا اطمینان حاصل شود که در صورت بروز خطای اتصال کوتاه، حفاظت انتخابی حفظ می شود.
هنگامی که از قطع کننده های مدار برای حفاظت از خطوط توزیع برق استفاده می شود، توصیه می شود قطع کننده هایی را انتخاب کنید که مجهز به واحدهای حرکت اضافه جریان با تأخیر زمانی طولانی- باشند. در صورت بروز خطای تک فاز-به-زمین در انتهای خط، جریان اتصال کوتاه-نتیجه نباید کمتر از 1.5 برابر مقدار جریان تنظیم شده واحد تردد آنی یا کوتاه{7}}تاخیر زمانی قطع کننده مدار باشد.